در تاریخ شکسته نویسان چند نفر را به نام عبدالمجید می شناسیم ,عبدالمجید کرمانی  عبدالمجید میرزای عین الدوله معروف, عبدالمجید هندی و درویش عبدالمجید طالقانی ,اما همچنانکه درتاریخ بنان و تخلص(حافظ ) بسیار است ,همچون حافظ همدانی,حافظ جلاجل ,حافظ حلوایی و دیگران ولی شمس الدین محمد حافظ شیرازی یک است , در خطه خط نیز عبدالمجید طالقانی بحق از چنان عظمتی برخوردار است که عبدالمجیدهای دیگر در برابروی ,به قول شیخ اجل چون چراغند پیش آفتاب و منازه بلند بر دامن کوه الوند .

درویش عبدالمجید طالقانی از نوابغ ایران است . وی با سنین کمی که در جهان زیسته (به سن 35یا 36سالگی وفات نموده است) ,درشکسته نویسی همان رتبتی را یافته که میرعماد در نستعلیق و نیریزی د رنسخ ......و به حق است اگرگفته اند: خطش ,درشکسته بازارشفیعا را شکسته و شاعری در وصفش فرموده است :

ای گشته مثل به خوشنویسی زنخست                    مفتاح خزائن هنر خامه توست

تا کرده خدا لوح و قلم را ایجاد                                   ننوشته کسی شکسته را چون تو,درست

علاوه بر هنرخطاطی,درویش در شاعری نیز صاحب طبعی مستعد و توانا بوده ودیوان وی با تخلص (خموش)و (مجید) مبین استعداد درخشان او در شاعری است . ضمنا درویش عبدالمجید از همفکران و همقدمان مشتاق اصفهانی ,هاتف , آذر ,صباحی , شعله ,صهبا و عاشق از صدرنشینان انجمن ادبی اصفهان بوده است . انجمنی که شاعران زمان را از ادامت سبک هندی بازداشته , شیوه های خراسانی و عراقی را تجدید و احیا نمود و سخنوران را مشوق آمد تا بطرز اساتید قدیم شعرپارسی انشا سخن کنند.

درویش اصلا از مردم طالقان بود , در جوانی رخت اقامت به اصفهان کشیده , چندی دراین شهر به کسوت درویشان روزگار گذراند ,آنگاه به خط و مشق پرداخت واز خط نستعلیق شروع کرد و چون دراین فن پایه و مایه ای یافت شکسته نویسی را بعنوان خط خود برگزید و در اندک مدتی رسید به آنجا که رسید .

استاد بزرگ ما چنانکه از مضمون قطعاتش معلوم گردید در زندگی مبتلای اقسام اسقام و انواع رنج ها و نابسامانی ها بود تا به سال 1185که طائر جان پاک و مرغ روح نازنینش به شاخسارجنان پرواز کرد : جعل الجنه مثویه اله. ماده تاریخی است که رفیق اصفهانی در وفاتش سروده و آذر بیکدلی نیز این ماده تاریخ را ضمن قطعه ای در مرثیه او آورده است : شده ایوان جنان منزل درویش مجید . این هر دو شعر بر سنگ مزار درویش (واقع در محوطه مدخل میرفندرسکی در تخت فولاد اصفهان) نگاشته شده است.

واین رباعی نمونه شعر درویش است:

ای کاش زمانه سازگاریم کند                            یارم بیکی از این دو یاریم کند

یا کار مرا بزخم دیگر سازد                              یا چاره زخم های کاریم کند

در قطع بزرگتر ببینید

اقتباس از اینجا

در قطع بزرگتر ببینید

یا علی مدد-حسن زاده