عرفه نزدیک است و من هنوز...

    اوقات خوش آن بود که با دوست بسر شد

باقی همه بی حاصلی و بیخبری بود

    هر گنج سعــــادت که خـــدا داد به حافظ

از یمن دعای شب و ورد سحری بود

خردادماه1375

ای شه من مراد من روی نهان ندیده ام

ای به اسیر کوی تو کام جهان ندیده ام

ای که دراین خرابگه غیر توام نباشدم

جان زکفم ربوده ای نور نهان ندیده ام

ای ره بی نشان من ، ای کس بی کسان من

از غم تو تحیف من نام و نشان ندیده ام

ای که دراین غمین  کده ماتم من ندیده ای

درپی تو دویده ام کون ومکان ندیده ام

گر به هوای کوی تو آه کشم ناله کنم

مست شوم ز وای خود ، ناله روان ندیده ام

سرور جان من تویی ، باده ی  ناب من تویی

منطق وصل من تویی دلبر جان ندیده ام

تیرغمت ندیده ام ،وصف کمان  شنیده ام

عاشق زار تو منم تیر و کمان  ندیده ام

از غم تو نخفته ام رو ح من و روان من

طی طریق می کنم راه عیان ندیده ام

لاله و ریح من تویی شاخ نبات من تویی

سیر وسلوک  من تویی غمزه چنان ندیده ام

عازم راه بی رهم ،ازپی خود نمی روم

می کشدم به هر طرف وصل زآن ندیده ام

کیست که جان دهد مرا تازه حیات می دهد

روی من و نگار من سرو قدان ندیده ام

 یا علی مدد حسن زاده